PORADY : OKRES HODOWLANY-LĘGOWY.

Autor publikacji:
Zbigniew Rzywucki.


www.doskonaleniegolebir-ceram.pl
golebie@r-ceram
.pl

PORADY : OKRES HODOWLANY – LĘGOWY.
Blok publikacji „PORADY: OKRES HODOWLANY – LĘGOWY” dedykowany jest hodowcom, którzy mają lub mieli w przeszłości problemy z gołębiami w okresie hodowlanym lub w czasie wychowu młodego pokolenia gołębi.
Celem prezentowanych publikacji jest pogłębienie praktycznej wiedzy o hodowli, zminimalizowanie ryzyka wystąpienia problemów, anomalii w rozpłodzie oraz wsparcie hodowców w doskonaleniu hodowli.
W bloku publikacji omawiane będą problemy oraz tematy, które w dyskusjach najczęściej poruszane są przez hodowców.Prezentowane publikacje będą bazować na doświadczeniach i wiedzy znanych hodowców oraz weterynarzy, którzy czynnie wspomagają hodowców w rozwiązywaniu ich problemów. Zakres omawianych problemów dotyczyć będzie:
– Przygotowanie zdrowotności oraz kondycji fizycznej (w tym witalności) gołębi do łączenia w pary hodowlane.
– Okresu zniesienia jajek (w tym efektywność zapłodnienia).
– Okresu inkubacji ( wysiadywania) jajek.
– Wylęgu oraz rozwoju pisklaka. W tym zdrowotności nowego pokolenia.
– Efektywności karmienia młodych gołębi w gnieździe oraz kondycji fizycznej gołębi, które karmią.
W zależności od pozyskanych od hodowców informacji o zaistniałych problemach, wątpliwościach lub nurtujących ich tematach, zakres publikowanych materiałów będzie się ciągle rozwijać i uaktualniać.
                                                                                        PORADY
z OBSZARU: PROBLEMY ZE ZNIESIENIEM JAJEK.
W hodowli gołębi pocztowych znanych jest wiele przypadków, kiedy to samice nie potrafią znieść lub mają duże trudności ze zniesieniem jajek, lub u których termin zniesienia znacznie się wydłużył lub wystąpiła znaczna różnica czasowa pomiędzy zniesieniem pierwszego i drugiego jajka. Istnieje wiele przyczyn wystąpienia tego rodzaju zaburzeń.Z analizy dostępnych informacji wynika, że w większości przypadków, tego typu problemy występują zazwyczaj u młodych samiczek lub u samiczek wiekowo starych, hodowlanie wyeksploatowanych.Generalnie, wystąpienia zaburzeń z nośnością u samiczek może być spowodowane, jako:
– Efekt błędnych decyzji samego hodowcy, który do łączenia w pary dopuścił bardzo młode samiczki, które w momencie łączenia nie w pełni osiągnęły swoją dojrzałość fizyczną i płciową. Analizując poszczególne przypadki próbuję zrozumieć motywację hodowców, co skłoniło ich do podjęcia o włączeniu takich samiczek do hodowli. Być może jest to chęć wyhodowania mistrzowskich młodych gołębi: po wspaniałym asie lotowym, po super gołębiach lub jak to często bywa, są samiczki pozyskane, jako jesienne młode od super hodowców. Samiczki te ostateczne zniosły jajka w następnym roku w okresie wiosna / lato, ale z problemami. W czasie znoszenia przez nie jajek istnieje duże ryzyko wystąpienia trwałego uszkodzenia ścianek jajowodu lub uszkodzenia układu kostnego ( widełek).
Sumując powyższe źródła problemów nasuwa się wniosek, że należy zawsze przed decyzją o łączeniu w pary brać pod uwagę czy istnieje ryzyko potencjalnego zniszczenia samiczki, jako materiału rozpłodowego.
– Efekt ogólnego stanu zdrowia lub stan fizyczny samiczek. W przeważającej ilości przypadków wystąpienia w/w zaburzeń stan samiczek nie był zadawalający i znacznie odbiegał od powszechnie akceptowanych standardów.
– Problemy z „nie–nośnością” jajek mogą dotykać także samiczki starsze, które są już wyeksploatowane. Powszechnie panuje przekonanie, że zdrowa i witalna samiczka powinna znosić jajka do 15 roku jej życia. Jednak, zdążają się przypadki, kiedy samiczki tracą tę zdolność już po 4 lub 5 latach. Pierwszym symptomem zaistnienia u nich problemu „ nie-nośności „ jest znoszenie tylko jednego jajka. W okresie tym samiczki mogą znosić jajka „wymiarowo normalne”, ale czasami są to jajka wielkości jak od przepiórki. W przypadku takich samiczek, jeśli problem tej anomalii nie jest powiązany z chorobotwórczą infekcja, to działania inne, których celem jest przywrócenie u nich normalnej nośności są bardzo problematyczna i nieuzasadnione.
– Problemy z zniesieniem jajek, „nie nośnością” mogą być też powiązane z samą naturą samiczek, to znaczy mogą mieć podłoże genetyczne. Wynikać, jako charakterystyczna cecha dla danej rodziny gołębi. Często takie samiczki określa się, jako„ zimne” lub „uparte w łączeniu”. W takich przypadkach rozdzielenie (z wzajemnym widokiem samiczki i samca) lub zmiana partnera – samca, może pomóc. Innym sprawdzonym sposobem pobudzenia takiej samiczki do zniesienia jest podłożenie do miski lęgowej jajka zastępczego. Po zagnieżdżeniu się pary i po wysiadywaniu jajka przez około 7 dni, usuwa się je z miski lęgowej. Zazwyczaj takie działanie skutkuje i problematyczna samiczka po pewnym czasie powinna znieść jajka.
– Często spotykaną przyczyną wystąpienia problemów z terminowym zniesieniem jajek lub brak zniesienia jajek może być także infekcja układu rozrodczego, jajników. Skutki przewlekłych stanów zapalnych układu rozrodczego mogą powodować zablokowanie lub przerwanie procesu owulacji, tworzenia się żółtek. W przypadku podejrzeń wystąpienia takiego zagrożenia, warto zasięgnąć opinii lekarza weterynarii. Z obserwacji takich przypadków wynika, że zaistniała infekcja układu rozrodczego może być spowodowana rzęsistkiem, mikoplazmą lub bakteriami E Coli.
–
Inną, nie mniej istotną przyczyną „nie znoszenia” jajek lub znaczne opóźnienie w „ znoszeniu jajek” może być powiązana z wadliwym żywieniem samiczek. Zbyt ciężkie, zatłuszczone gołębie, rzadko, kiedy potrafią znieść jajka w zaplanowanym czasie. Sprawdzonym działaniem minimalizującym ten problem jest przeprowadzenie kuracji oczyszczającej, odtłuszczającej oraz przed łączeniem gołębi w pary podawanie gołębiom preparatów z witaminą E, witamin z grupy B oraz preparatów bogatych w mikroelementy, które są odpowiedzialne za tworzenie jajka i optymalny rozwój embriona w jajku.
– Czynnikiem, który z pewnością zaburza terminowość zniesienia jajek jest niski poziom naświetlenia oraz czas oddziaływania światła (dotyczy głównie lęgów zimowych) lub nagłe spadki temperatur w gołębniku w okresie łączenia gołębi w pary. Nagłe spadki temperatur mogą wręcz spowodować wstrzymanie już rozpoczętego procesu jajeczkowania u samiczek. Czasami potrzeba około dwóch / trzech tygodni, aby wszystko powróciło do normalności. Istotne jest, aby okresie działania niskich temperatur zadbać o solidna wyściółkę misek lęgowych oraz stosować miski lęgowe wykonane z termicznie izolacyjnego materiału ( np. z drewna lub porowatej ceramiki).

                                                                                                        PYTANIA OD HODOWCÓW:
Dlaczego nieraz u samiczek występują problemy ze zniesieniem jajka? Wyraźnie widać u nich, że tuż przed „kloaką” miejsce jest napęczniałe, że jajko jest na chwilę przed zniesieniem, a ona nie potrafi go znieść?.
Problemy ze zniesieniem – wydaleniem jajka. „Zaparcie jajka.”
Z informacji od hodowców wynika, że prawie w każdej hodowli zdarzają się przypadki, kiedy to niektóre samiczki mają problemy ze „zniesieniem-wydaleniem” jajka. W przypadku kiedy zdarzenie te jest jednorazowe, jako jednorazowy przypadek, związany tylko z trudnością z wydaleniem, czasami pomaga posmarowanie kloaki olejkiem i rozmasowanie napęczniałego miejsca. Jednak zdążają się też przypadki, kiedy działania hodowcy nie pomagają, w ostateczności po długich cierpieniach ptaka, hodowca ostatecznie decyduje się na jego usunięcia.
W przypadku, kiedy u takiej samiczki problemy z wydaleniem jajka mogą mieć źródło w genetyce i nie jest to zdarzenie przejściowe, hodowca bardzo uważnie powinien przeanalizować przyczyny i skutki dla hodowli.
Aby zapoznać się z przyczynami i skutkami wystąpienia takich przypadków zachęcam do przeczytania publikacji znanego lekarza weterynarii Dr. Zsolt Talaber.  Plik pdf – 662 KB. Problemy ze zniesieniem, wydaleniem jajka. Zaparcie jajka,